Snippers - Hylozoïca - De geheimen van de ziel #3/3
Leestijd: 12 min
De snippers staan in de juiste volgorde zodat je een mooi (maar beperkt) overzicht krijgt van het boek.
De Geheimen van de ziel - Aaldijk & Aaldijk
12 - Maatschappelijke ontwikkeling
Mensen beïnvloeden elkaar over en weer en zo ontstaat binnen elke groepering een eigen werkelijkheidsbeleving met min of meer uniforme gedragsregels. Iedere groep ontwikkelt daarbij zijn eigen collectieve kenmerken en op basis daarvan heeft Laurency een indeling gemaakt waarin hij vijf, opeenvolgende, ontwikkelingsstadia onderscheidt:
- Traditionalisme (60% van de wereldbevolking)
Als gezamenlijk kenmerk hebben ze een werkelijkheidsbeleving die bepaald wordt door lagere emoties en een beperkt denkvermogen.
Kenmerkend voor het traditionalisme is de nadruk op het eigenbelang, van het individu of van het gezin of de groep waartoe men behoort. Dit is de belangrijkste motivatie voor het handelen.
- Beschaving (25% van de wereldbevolking)
Alle denkprocessen worden daarbij nog steeds aangestuurd door emoties. Het gevolg hiervan is dat het wereldbeeld gekleurd is door innerlijke overtuigingen en conformisme.
Egoïstisch gedrag is, voor zover niet nadrukkelijk bij wet verboden, een normale manier van leven. Eigenbelang is de norm, want het leven is gericht op het bereiken van materiële genoegens en er is openlijk waardering voor mensen die handig genoeg zijn om het overheidssysteem te gebruiken voor het behalen van eigen voordeel.
- Cultuur (10% van de wereldbevolking)
Mensen uit een beschaafde gemeenschap worden daarbij overwegend beïnvloed door hun lagere emoties terwijl individuen uit een culturele gemeenschap door hun hogere emoties worden gemotiveerd.
Men gunt de ander zijn vrijheid en het recht zich op zijn eigen manier te ontplooien. Dit ontwikkelingsniveau wordt gekenmerkt door een algemeen streven naar rechtvaardigheid en solidariteit. De mensen die hiertoe worden gerekend zijn niet dogmatisch en kunnen gemakkelijk accepteren dat iedereen onvolmaakt is en beperkingen heeft. Ze zijn daardoor vergevingsgezind en zullen oog hebben voor de goede bedoelingen van hun medemensen.
- Humanisme (5% van de wereldbevolking)
De humanistische fase van ontwikkeling kenmerkt zich door de nadruk die wordt gelegd op een mentale benadering van de werkelijkheid.
Humanisten realiseren zich dat ze deel uitmaken van een groter geheel en dat ze daar mede verantwoordelijk voor zijn.
- Idealisme (veel minder dan 1% van de wereldbevolking)
Bij deze bevolkingsgroep zijn zowel de hogere emoties als het hogere denken voldoende ontwikkeld en daardoor heeft men steeds frequenter toegang tot het causale bewustzijn.
Het is alleen een groot probleem dat de behoeften van mensen op een verschillend ontwikkelingsniveau vaak onderling strijdig zijn. Iemand op het niveau van het traditionalisme heeft een duidelijk afgebakende structuur nodig waarin hij zich veilig kan voelen en waarbij het gemeenschapsgevoel wordt onderstreept. Voor iemand op het beschavingsniveau is het belangrijk de behoefte aan materiële zaken te bevredigen. Voor iemand op cultureel niveau is het noodzakelijk om emotionele voldoening te krijgen door hogere doelen na te streven. Op humanistisch en idealistisch niveau ten slotte, is het van belang om alle overtuigingen en dogma’s los te laten, zich te bevrijden van opgelegde structuren, om zo een eigen waarheid te kunnen ontdekken.
Traditionalisme en humanisme gedijen dus onder condities die ver uit elkaar liggen.
Verschillende bevolkingsgroepen vragen een verschillende benadering als kinderen van verschillende leeftijd. Individuen op de hogere niveaus hebben vrijheid nodig. Zij hebben begrip voor afwijkende standpunten omdat ze deze ook voor zichzelf opeisen. Op de lagere niveaus van ontwikkeling is echter geen ruimte voor tolerantie, men verlangt daar juist naar eenduidige structuren waarbij men zal proberen om de eigen opvattingen ook aan anderen op te dringen.
Het is daarbij belangrijk ons te realiseren dat we een hogere ontwikkeling niet kunnen opdringen aan personen van een lager niveau
13 - Esoterische meditatie
Zielsbewustzijn kunnen we niet rechtstreeks ontwikkelen. De ervaringen die we daarvoor nodig hebben moeten we verzamelen op fysiek, emotioneel en mentaal niveau.
Als we ons in stilte terugtrekken om te luisteren naar de stem van onze ziel, zullen we ons ook bewust worden van andere geluiden die vanaf de lagere etages nog steeds onze aandacht vragen. Ons fysieke lichaam laat ons weten dat het honger heeft en dorst, pijntjes en ongemakken. Datzelfde geldt voor ons emotionele lichaam, dat geamuseerd wil worden of om aandacht vraagt voor al die keren dat het zich tekort gedaan heeft gevoeld. Ook ons mentale lichaam vraagt om aandacht met een nooit aflatende stroom van gedachten.
Spirituele groei betekent niet dat we onze ‘lagere lusten’ moeten onderdrukken. Door ons te richten op onze ‘hogere’ kwaliteiten zullen we onze belangstelling voor het ‘lagere’ geleidelijk aan vanzelf verliezen.
Bij de esoterische vorm van meditatie richten we ons, bij voorkeur dagelijks en op een vast tijdstip, op een positieve gedachte of een inspirerend idee. We kunnen dat doen door aan het begin van de dag, gedurende 10 minuten, een ideaal in gedachten te nemen dat we in ons leven willen verwezenlijken. Door ons op dit onderwerp te concentreren en het daarbij zo levendig mogelijk te visualiseren, creëren we innerlijke beelden in de emotionele en mentale werelden. Na afloop van deze meditatie zullen de zo ontstane patronen wegzakken in ons onderbewustzijn en van daaruit, als zendertjes, ons doel blijven activeren. Het kan dan gaan om een levenstaak of een roeping die we in het belang van de mensheid willen vervullen.
Volgens de wet van activering zal alles waarop we onze aandacht richten, op de een of andere manier en op enig moment, vorm krijgen in onze werkelijkheid.
Als we voor het eerst mediteren bestaat de kans dat we in eerste instantie niet de zachte stem zullen horen van onze ziel maar het geschreeuw van onze onverwerkte problemen die om aandacht vragen en in plaats van kalmte zullen we vooral onrust vinden. Voor veel mensen is dit een reden om te stoppen met mediteren en om afleiding te zoeken.
Al deze oude patronen die zich in onze emotionele en mentale lichamen bevinden en die onvoldoende in harmonie zijn met de resonanties van de ziel, blokkeren ons causale bewustzijn. Ze moeten eerst worden getransformeerd, voordat we ons verder kunnen ontwikkelen.
Als we alleen naar onze problemen ‘kijken’, maar ze niet niet echt doorvoelen, is er geen ontlading van die energieën. We voeden ze dan juist met nieuwe aandacht, ze worden dan niet kleiner maar groter.
Iedereen die zich identificeert met zijn lagere lichamen kan gekwetst worden maar zodra we ons vereenzelvigen met onze ziel ontstaat er een ongekende zorgeloosheid met betrekking tot onze behoeften, gevoelens en gedachten. Vanuit de ziel worden we relatief onkwetsbaar en zijn we onbezorgd ten aanzien van onze persoonlijke levensomstandigheden. Op zielsniveau kunnen we een stoïcijnse levenshouding ontwikkelen waarbij we geen onnodige aandacht meer hoeven te schenken aan ongemakken of tegenslagen en zijn we ongevoelig geworden voor de goedkeuring van anderen. We hoeven dan geen gevoelens of gedachten te onderdrukken, ze verliezen hun greep op ons omdat we er onafhankelijk van zijn geworden.
14 - Onze reis door ‘de dood’
Als we sterven komt er weliswaar een einde aan ons fysieke lichaam en daarmee ook aan ons aardse bestaan maar onze subtiele enveloppen blijven gewoon intact en zij geven ons vervolgens toegang tot een nieuwe wereld.
In de emotionele wereld leven we vervolgens verder totdat ook ons emotionele lichaam ‘versleten’ is, uiteenvalt en ‘sterft’ . Dit is onze ‘tweede dood'.
Als we ook onze emotionele envelop hebben verloren dan verschuift onze identificatie opnieuw. Ditmaal worden we ons bewust vanuit onze mentale envelop en daarmee komen we dan terecht in de mentale wereld. Ten slotte zal op zeker moment ook dit lichaam ophouden te bestaan en daarmee voltrekt zich onze derde dood. Als nu al onze vergankelijke lichamen (fysiek, emotioneel en mentaal) verloren zijn gegaan, heeft ook de triade zijn taak volbracht. De inhoud daarvan wordt overgebracht naar de grote causale envelop, de ziel, en hier zal onze monade verblijven tot de volgende incarnatie zich aandient
Als we tijdens ons aardse leven al hebben geleerd te functioneren op zielsniveau dan zullen we de causale wereld waarin we nu terecht zijn gekomen ook min of meer bewust kunnen ervaren. Wanneer dit echter niet het geval is, dan zullen we ons verblijf hier slapend doorbrengen.
In elke incarnatie ontwikkelen we ons een beetje verder en daardoor komen we in elk leven een stapje dichter bij onze eigen vervolmaking.
Bij onze dood gebeurt er iets heel anders dan bij het slapen. Als we sterven maakt de etherische envelop zich los van het organisme. Dat is een proces dat ongeveer 24 uur in beslag neemt en pas als die scheiding is voltooid kunnen de andere enveloppen zich op hun beurt bevrijden van het etherische lichaam.
Moeder aarde is niets anders dan het fysieke lichaam van een monade (en in dit geval gaat het om een hoogontwikkeld collectief van monaden) die bewust is op niveau 43. De aarde heeft, net als wijzelf, behalve een fysiek lichaam ook de beschikking over een emotionele, een mentale en een causale envelop maar daarnaast bezit ze ook nog een aantal hogere enveloppen op niveau 46-43. Dat wat wij de aarde noemen, de wereldbol, is dus slechts de ‘harde kern’ van een veel grotere verzameling van lichamen.
Ons verblijf in de emotionele wereld draagt niet fundamenteel bij aan onze bewustzijnsontwikkeling. De gidsen die ons in de emotionele wereld bijstaan zijn geen grote meesters of wereld-leraren. Die tref je alleen aan op de hogere niveaus, vanaf niveau 46. In de emotionele wereld worden we voornamelijk begeleid door andere overledenen die hier inmiddels hun weg hebben gevonden. Hun wijsheid is beperkt maar ruim voldoende om ieder die hier hulp nodig heeft te kunnen bijstaan.
De emotionele en mentale werelden zijn gevormd door onze eigen overtuigingen en verlangens maar de causale wereld bestaat uit gedachtevormen die hun oorsprong vinden in veel hogere niveaus van de werkelijkheid en die, als gevolg daarvan, voor ons een grote stabiliteit vertonen en een verheven waarheid vertegenwoordigen. Wat we daar ervaren is dan ook geen fantasie maar werkelijkheid, een objectieve causale werkelijkheid die ver boven onze objectieve fysieke werkelijkheid uitstijgt. Ze stelt ons in staat om de oorzaken en gevolgen van onze eigen ervaringen te bestuderen en zowel ons verleden als onze toekomst te onderzoeken. Daardoor kunnen we, gedurende ons verblijf in de causale wereld, onszelf verder ontwikkelen; iets wat in de emotionele en mentale werelden nauwelijks het geval is.
Onze theoretische concepten over de werkelijkheid gaan aan het einde van ons leven verloren maar de resultaten van doorleefde ervaringen worden opgeslagen in onze ziel en komen in een volgende incarnatie weer tot onze beschikking.
Aan het einde van ons mens-zijn hebben we duizenden levens achter de rug. We zijn dan ongeveer even vaak man geweest als vrouw. We hebben deel uitgemaakt van alle rassen en culturen en hebben elke denkbare religie of levensovertuiging aangehangen en de meest uiteenlopende posities bekleed. Kortom, voordat we onze menselijke evolutie afsluiten, hebben we een breed scala aan menselijke ervaringen achter de rug.
Onze geboorte is het resultaat van een zorgvuldige planning vanuit de hogere niveaus en vergt een geweldige investering aan aandacht en energie met als doel ons een maximale kans te geven om te groeien.
15 - Naar een nieuwe levenshouding
Als we ons niet langer identificeren met onze lagere emoties betekent dit, dat de vibraties uit de onderste niveaus van ons emotionele lichaam geen invloed meer hebben op onze monade. Het is dan alsof we onszelf hebben uitgetild boven de heftige golven van boosheid, verdriet en frustratie. Niet dat we die gevoelens dan niet meer kennen, – van tijd tot tijd zijn ze er nog steeds – maar we zijn dan in staat ze te relativeren en daarmee hebben ze hun greep op ons verloren.
Dan kunnen we alles accepteren wat ons overkomt, de goede en de slechte dingen, dan weten we dat al onze ervaringen in overeenstemming zijn met kosmische wetten.
Zodra het ons lukt onze identificatie met de lagere emoties te beëindigen zijn we in staat onze tegenslagen gelijkmoedig te accepteren en ons karma af te lossen zonder nieuwe lasten op ons te laden.
Zolang we hinken op verschillende gedachten, ons laten afleiden door emoties en niet weten wat we echt willen, zullen we alleen maar chaos creëren en er zeker niet in slagen onze idealen te realiseren.
Maar met het groeien van onze wil worden ook onze mogelijkheden verruimd om de subtiele werelden te beïnvloeden.
Als we alles hebben geleerd wat ze ons te bieden heeft kunnen we deze wereld achter ons laten want dan hebben we onze menselijke evolutie voltooid. Maar zolang ze nog aantrekkingskracht op ons uitoefent houdt ze ons gevangen en hebben we blijkbaar nog iets te leren. Pas als we niets meer voor onszelf verlangen, geen behoeften meer kennen en ons volledig kunnen inzetten voor anderen, hebben we alle lessen geleerd en hoeven we niet meer terug te keren naar deze aarde.
Bij het afronden van onze menselijke incarnaties zullen we worden getest op onze kwaliteiten. Daarom zullen onze laatste levens op aarde, ondanks alle wijsheid die we ondertussen hebben verzameld, toch niet gemakkelijk zijn en juist dan krijgen we de kans onszelf te bewijzen.
Onze taak bestaat eruit om te doen wat in ons vermogen ligt, ongeacht de omstandigheden en zonder stil te staan bij het resultaat van ons handelen.
16 - Eenheidsbewustzijn
Als onze hogere emoties en ons hogere denken eenmaal zijn geactiveerd hebben we daarmee ook toegang gekregen tot ons zielsbewustzijn (47: 1-3) en, via dat zielsbewustzijn, vervolgens tot het niveau dat daar weer bovenuit stijgt: het eenheidsbewustzijn (46).
De toegang tot die hogere werelden rust daarbij op twee pijlers, de devotie van onze hogere emoties en de wijsheid van het hogere denken.
Devotie (of toewijding) is stuurloos als ze geen wijsheid bezit, wijsheid is hard en kil wanneer de devotie ontbreekt. Beide zijn nodig en pas als beide kwaliteiten aanwezig zijn kunnen we tot een volledig zielsbewustzijn komen (47:1). Dan pas zijn we volledig mens geworden en daarmee hebben we een belangrijke fase in onze ontwikkeling afgerond. Maar zielsbewustzijn is slechts ons voorlopige einddoel.
Onze causale envelop, onze ziel, heeft ons geïsoleerd van anderen en ons op onszelf teruggeworpen om een eigen identiteit en zelfbewustzijn te kunnen ontwikkelen. Maar tegelijkertijd belemmert deze isolatie ons ook om verder te groeien, want daarvoor moeten we ons juist met anderen verbinden. Daarom zullen we op een gegeven moment afscheid moeten nemen van deze causale omhulling. We ruilen hem dan in voor een essentiële envelop (op niveau 46) en daarmee overstijgen we het menselijke bestaansniveau.
De levenswijsheid van meerdere individuen wordt daarbij samengevoegd zodat we kunnen delen in elkaars bewustzijn zonder ons gevoel van identiteit te verliezen.
Om die hogere inzichten te kunnen ervaren is het noodzakelijk ons met anderen te verbinden. Daarvoor moeten we leren ons ego los te laten en de ander volledig en onvoorwaardelijk te accepteren. Zolang er nog reserve is, terughoudendheid of afkeer, zolang blijft het eenheidsbewustzijn voor ons onbereikbaar.
17 - De twaalf taken van Hercules
Henry Laurency heeft ons een overzicht gegeven van twaalf concrete kwaliteiten die hij daarbij onmisbaar acht. Hij noemt ze ‘de twaalf taken van Hercules’, omdat het ontwikkelen ervan een bijna bovenmenselijke opgave is die ons daadwerkelijk boven het menselijke niveau kan uittillen. Gelukkig hoeven we die taken voorlopig nog niet allemaal volledig te beheersen.
- Vertrouw het leven
In dat proces zal onze aandacht geleidelijk verschuiven van ons persoonlijke belang naar een algemeen belang.
- Vertrouw je ‘Zelf’
We zullen ons dan wel eerst moeten bevrijden van onze angsten en complexen, ons slechte geweten, ons schuldgevoel, onze schaamte, onze gevoelens van minderwaardigheid en onze afhankelijkheid van anderen.
- Gehoorzaam de wetten van het leven
Als we ze accepteren als een leidraad kunnen we niet verdwalen en zullen we merken dat we worden gedragen door de stroom van het leven.
- Wees oprecht
Oprechtheid is een noodzakelijke karaktertrek die hiervoor eerst ontwikkeld moet worden.
- Wees onpersoonlijk
Dienstbaarheid staat daarbij voorop en dat houdt in dat we de dingen doen omdat ze gedaan moeten worden, niet omdat het iets oplevert.
- Wees edelmoedig
Met edelmoedigheid bevrijden we ons van hebzucht, egoïstische verlangens en dwangmatige behoeften. Het gaat erom eenvoudig te leven en het belang van anderen altijd mee te wegen bij alles wat we doen.
- Wees betrouwbaar
Als we zoveel mogelijk leven vanuit oprechtheid en integriteit kunnen we voor anderen een baken zijn bij hun bewustwording. We volgen dan het pad dat door boeddhisten de “middenweg” wordt genoemd.
- Wees terughoudend
We kunnen zwijgen als dat nodig is en onthouden ons van nutteloze kritiek, roddel en negatieve emoties. Daarnaast dienen we vrij te zijn van moralisme. We proberen het leven te accepteren zoals het komt, zonder te oordelen en doen in stilte wat nodig is om anderen te helpen bij hun ontwikkeling.
- Genereer levensvreugde
we beseffen dat iedereen uiteindelijk zijn einddoel zal bereiken. Daarom mogen we ons blijmoedig en zonder terughoudendheid overgeven aan het leven. We accepteren daarbij alle tegenslagen als tijdelijke hindernissen op ons levenspad en waarderen wat we hebben.
- Wees doelgericht
als we de kansen die we krijgen niet benutten, doen we onszelf tekort.
- Streef naar wijsheid
We zullen voldoende kennis, inzicht en begrip moeten vergaren maar uiteindelijk zullen we wat we geleerd hebben in de praktijk moeten toepassen om de waarheid ervan op de proef te stellen.
- Streef naar eenheid
Een relatie op zielsniveau is van een heel andere orde, we willen dan onze bijdrage leveren aan het geluk van de ander en daarbij zijn de onvolmaaktheden op persoonlijkheidsniveau van ondergeschikt belang.
18 - Oefening leidt tot meesterschap
Ontwikkeling is een proces van identificeren en loslaten.
Het is een goede methode om een maand lang, elke dag gedurende 5 tot 10 minuten te mediteren op één bepaalde taak.
Lees het volledig spiekbriefje hier
Infographic of schema
