Wegwijzer

Padwerk: Lezing-069 - Dwaasheid om op het pad op resultaat uit te zijn

Leestijd: 10 min

> Je wordt altijd geboren met je problemen, je basisconflicten. Tegen de tijd dat je besluit aan het werk te gaan op het pad van zelfkennis, zijn er meestal al tientallen jaren van je leven voorbij. In die jaren hebben deze problemen diep wortel geschoten in je ziel. Die innerlijke problemen heb je dus met je mee gedragen, niet alleen al die jaren van dit leven, maar al vanaf eeuwen daarvoor.

> Zelfs al zou je in de korte tijd dat je op het pad bent tot een basis erkenning zijn gekomen, dan nog mis je het verband met de vele neigingen die je onmogelijk hebt kunnen ontdekken. Dat verband ontgaat je nog,** dat grondbeeld van het kind in je. Het onderbewuste overheerst je nog steeds**, zelfs al ben je al een heel eind gekomen.

> Sommigen gaan op zoek en zetten al hun wilskracht in, maar hun innerlijke wil blokkeert een echte vooruitgang. Voor hen hebben een paar jaren van schijnbaar toegewijd werken minder resultaat dan misschien een paar maanden voor iemand die zich innerlijk niet verzet.

> Zelfs zij, die daar volkomen toe bereid zijn, kennen vaak innerlijke beperkingen die onbewust maar doelgericht een werkelijk inzicht proberen te voorkomen. Van jezelf mag je tot zover, en niet verder.

> Ondanks een bepaald inzicht is de hele betekenis van de kinderwereld in je nog steeds verborgen aanwezig en kán die dus ook niet veranderd zijn. Je emotionele reacties zijn nog min of meer hetzelfde.

> Uiteindelijk ga je misschien wel heel helder zien hoe onredelijk en onrealistisch je emotionele reacties zijn - en dat is al een hele stap - maar je zielskrachten zijn al zo lang op een bepaald patroon ingesteld dat het heel wat tijd vraagt en een voortdurend herkennen van die reacties om tot een nieuw gewoontepatroon te komen.

> Die innerlijke verandering kun je het best zien aan iemands veranderde reactie op ongemakken en problemen.

> Steeds duidelijker zie je wat de verkeerde veronderstellingen zijn en ook wat in theorie de juiste reactie zou zijn, en op een zekere dag zal zijn. Zelfs dan gaat het leven gewoon door, met af en toe de dreiging van donkere wolken.

> Langzamerhand zul je steeds minder angst hebben voor duistere tijden. Moedig en constructief zul je die onder ogen zien: wat kan ik ervan leren? En iedere keer dat je een belangrijke les over jezelf geleerd hebt, treed je als een krachtiger en vrijer persoon uit de schaduw in het licht, als een gelukkiger en wijzer mens. Er komt een tijd dat wat als een probleem wordt gezien, voor jou geen probleem meer is. Dat is de enige manier om meester te worden over jezelf en je leven. Als er geen problemen meer zouden zijn, zou je nooit je angst ervoor kunnen kwijtraken.

> Als je meester wordt over de problemen van het leven, hebben ze ook niets bedreigends meer voor je.

> Je kunt je ontwikkeling alleen maar afmeten aan de manier waarop je reageert op de problemen die onvermijdelijk zijn in het leven ; en aan wat je iedere keer wint, hoe je na ieder ‘ongeval’ groeit.

> Je enige maatstaf voor ontwikkeling is hoe je reageert en niet of er al dan niet nog periodes van ontreddering zijn in je leven.

> Mensen zijn heel slim in het zelfs zichzelf voor de gek houden. De echte reactie wordt vaak onderdrukt - zichtbaar is alleen de schijn van rust en kalmte. Alleen wat je werkelijk voelt kan maatstaf zijn, een uiterlijke constatering kan dat nooit.

> Problemen zullen geleidelijk aan en na een lange tijd steeds minder macht over je hebben, maar ze zullen pas verdwijnen als je ervan geleerd hebt, de reden ervan begrijpt, je je realiseert hoe jij ze hebt veroorzaakt - hoe onwaarschijnlijk je dit eerst ook zal lijken.

> Het is heel goed mogelijk dat iemand heel wat uiterlijke, zichtbare inspanningen gebruikt om zijn innerlijke weerstand te verdoezelen. Alles staat of valt met de innerlijke wil om jezelf onder ogen te zien en jezelf te veranderen. Om erachter te komen waar je innerlijke wil naar streeft (of niet naar streeft), moet je diep in meditatie.

> Het leven is op zich een school. Het leerprogramma van deze school bestaat uit de zich uiterlijk manifesterende omstandigheden van je innerlijke leven, zowel de positieve als de negatieve.

> De ritmische verandering van positieve naar negatieve omstandigheden en weer terug, steeds in cirkels, gaat dus op voor alle menselijke wezens, of ze nu wel of niet op enig spiritueel, psychologisch of wat voor pad dan ook zijn.

> Het voortdurend wisselen tussen ‘goed’ en ‘slecht’ zal - net als andere gebeurtenissen - een betekenis krijgen die degene die hierover in onwetendheid leeft, mist.

> Degene die zichzelf in dit proces onderzoekt, gaat een ander begrip omtrent leven ontwikkelen. Maar degene die dat niet doet, leert óók door de ervaringen die het leven biedt. Hij zal zich alleen pas later bewust worden van de betekenis van die ervaringen.

> Je hebt niet méér, maar ook niet minder problemen omdat je nu op het pad bent. Je problemen van nu zijn de oogst van wat je alweer enige tijd geleden hebt gezaaid vanuit neigingen en opwellingen die nog steeds in je leven, of je je nu bewust bent van hun ver reikende betekenis of niet.

> Wat betreft het jezelf onder ogen zien en de bereidheid om te veranderen en verouderde, schadelijke neigingen en innerlijke reacties op te geven, eis je onbewust een maximum aan gunstige veranderingen in ruil voor een minimum aan inspanning. Als je je bewust wordt van deze onredelijke eis aan God en je die eis verandert, zul je zien dat de hulp die God je biedt om jezelf te vinden, altijd ver uitgaat boven je inspanningen – tenminste als je daar echt en onvoorwaardelijk toe besloten hebt. Maar je inspanningen moeten van ganser harte zijn en alles te bovengaan.

> Als je erin slaagt een innerlijke verandering tot stand te brengen, moet er ook uiterlijk iets veranderen.

> Het is heel goed mogelijk dat je je zo ver hebt ontwikkeld als maar verwacht kan worden en dat je innerlijke wil uiterst constructief functioneert, zodat je jezelf volledig onder ogen ziet en ook verandert. En toch kun je op zekere dag ziek worden of voor een ander probleem komen te staan, zoals ook anderen overkomt. Dit kan het gevolg zijn van een diep geworteld probleem, waarvan je tot nu toe nog niet de kans hebt gehad om het te onderzoeken. Maar die kans krijg je wanneer die ziekte of dat probleem er is.

> Iedere menselijke ziel kent het verlangen om bemind te worden. Op zich is dit verlangen niet alleen legitiem en gezond, maar leidt ook tot creativiteit. Want gebrek aan liefde leidt tot een verlamming van je creatieve krachten.

> Om het verlangen van de ziel naar liefde te vervullen kiest de mens vaak een verkeerde manier. Gedeeltelijk gebeurt dit omdat het verlangen onbewust is.

> Het verlangen naar liefde van een kind is grenzeloos, maar hij krijgt het gevoel opgedrongen dat dit verlangen naar een exclusieve en onbeperkte liefde verkeerd is; daardoor voelt hij zich schuldig. Het is waar dat het verlangen naar exclusieve en onbeperkte liefde onwerkelijk is en onvolwassen. De verkeerde conclusie ligt in het denken dat een verlangen naar liefde op zich verkeerd is. De juiste conclusie zou zijn: “Het soort liefde dat ik tot nu toe wilde, is verkeerd omdat het gewoon niet kan. Maar ik heb het recht om naar liefde te verlangen. Dat kan wel, als ik van mijn kant leer op een juiste en volwassen manier lief te hebben.”

> je kunt je inderdaad tot op zekere hoogte van het verlangen bewust zijn. Maar zelfs dan blijf je je maar gedeeltelijk bewust van het innerlijk verdriet, het onvervulde verlangen, en van de strijd in je om het verdriet toe te dekken en om een vervanging te vinden voor de liefde die je mist.

> De strijd sloopt je, en veroorzaakt reacties die het doel dat je wenst te bereiken juist onmogelijk maken.

> Als je die verkeerde houding zou opgeven, zou je je realiseren dat er van de echte jij gehouden kan en zal worden. Daarmee zou je de vicieuze cirkel doorbreken.

> Wat is die verkeerde manier nu precies? **Het verlangen naar liefde vervang je door **

> De veel voorkomende neiging om je aan te passen, om het ‘gehoorzame kind’ te zijn, is een deel van dit conflict. De dwangmatige behoefte om iets te bewijzen leeft in iedereen, alleen de mate varieert. Bij verschillende soorten mensen zullen verschillende neigingen bovenkomen, ook afhankelijk van de omgeving waarin je leeft. Diep in jezelf ben je je niet bewust van het oorspronkelijke verlangen, vaak zelfs niet van het vervangende verlangen - het gevecht om jezelf aan anderen te bewijzen.

> Door deze strijd krijg je precies wat je niet wilt: mensen die niet van je houden, terwijl er heel goed van je gehouden zou kunnen worden als je jezelf hebt toegestaan het oorspronkelijke verlangen te voelen.

> Je zult je bewust worden dat jij het niet bent die niet goed genoeg is om van te houden, maar dat het zo moeizaam door jou opgebouwde masker dat niet toelaat.

> Bedenk hoe vaak je emotioneel buiten alle proporties reageert als iemand het niet met je eens is. Maar als je er diep van overtuigd bent dat iemand met hart en ziel van je houdt en dat met warmte en tederheid laat zien, maakt het niet uit dat je het niet met elkaar eens bent.

> Als je de kinderlijke eis om exclusiviteit en eenzijdigheid eraf haalt, is het verlangen naar liefde namelijk uiterst creatief. Alleen de manier waarop je ernaar streeft, is onwerkelijk, ongezond en schadelijk - niet het verlangen op zich.

> De eerste stap is dat je je bewust wordt dat dit verlangen er is en hoe intens het is.

Als je je daarop hebt ingesteld, niet een paar keer maar hoe het voortdurend in je bezig is, kun je beginnen dit complexe geheel van gevoelens aan te pakken. Maar de reacties van alledag, de vele subtiele maniertjes waarop je gevoelens zich uiten, moeten eerst ten volle ervaren worden.

> Je zult verbijsterd zijn als je ziet hoe onverwacht groot de reikwijdte van dit conflict is, dit gevecht om jezelf te bewijzen.

> Waarom wil je zo graag dat anderen je intelligentie bewonderen, of je succes, of wat het ook is dat je wilde bewijzen. Je zult ook die subtiele neiging ontdekken om je aan te passen aan anderen, je ontdekt de zwakte erin en je gaat de reden ervan begrijpen. Dat alles moet in je emoties ontdekt en ervaren worden.

> Van sommige mensen wil je dat ze je waarderen, maar dat hoeven niet per se dezelfde te zijn naar wier liefde je hunkert. Misschien is er wel geen specifiek iemand in je leven die van je moet houden, maar het verlangen op zich blijft: je wilt dat er op een volwassen en oprechte manier van je gehouden wordt. Dat verlangen gaat ten onder in je strijd om waardering, om jezelf te bewijzen, om indruk te maken op de wereld.

> Ik kan er niet genoeg de nadruk op leggen dat alleen het intellectuele weten niets betekent. Je zult stap voor stap je emoties moeten ervaren.

> Als het vechten om jezelf te bewijzen afneemt, maak je de weg vrij voor ware, volwassen liefde. Je naar volwassenheid groeiende verstand laat je inzien dat het enige soort liefde dat echte liefde is, het soort is dat je uit vrije wil gegeven wordt. Eerst begin je te accepteren dat andere mensen niet van je houden als ze dat niet willen. Daar kun je heel bedroefd van worden, maar nooit gespannen, dwangmatig of emotioneel. Het verdriet is vrij van zelfmedelijden en er is heel goed mee om te gaan. Daarom zal het je ook geen onplezierig gevoel geven.

> Je leert hoe je het royale gebaar kunt maken dat anderen niet alleen de vrijheid geeft om fout te zitten of het niet met je eens te zijn, of zwakheden te tonen die je misschien afkeurt, maar ook om niet van je te houden.

Lees de volledige lezing hier

Infogaphic of schema

Padwerk Lezing-069 - Dwaasheid om op het pad op resultaat uit te zijn