Lijden en kwaad: Zijn deze nu echt nodig?
Leestijd: 5 min
Omraam Mikhaël Aïvanhov deelt op een bepaald moment dit belangrijke maar controversiële standpunt :
Vele duizenden jaren lang hebben mensen gesmeekt: "Goede God, roei het kwaad uit!" Maar God krabt zich op het hoofd en glimlacht, terwijl Hij tegen zichzelf zegt: "Arme drommels! Als ze het nut van hun lijden zouden inzien, zouden ze ophouden met smeken". Maar tot die tijd, wat een gebeden! Je moet natuurlijk bidden, maar je kunt dan beter vragen: "Goede God, leer me hoe U de wereld hebt geschapen, hoe U de dingen ziet ... Geef me dit inzicht, deze wijsheid, deze intelligentie zodat ik, net als U, boven het kwaad kan staan, waardoor het me niet raakt en ik in staat zal zijn het te gebruiken om grootse dingen te bereiken." Wie zo denkt, onderkent dat het kwaad een positieve rol speelt in het universum. Je zult zeggen dat het je op een andere manier onderwezen werd. Dat kan wel zo zijn, maar dat onderwijs is niet volledig; het is goed en waar voor kinderen, maar de werkelijkheid is heel anders. De hele schepping bewijst dat het kwaad onmisbaar is in de kosmische economie.
Ik weet dat hij gelijk heeft, maar hij legt het erg 'religieus' uit. Ik was benieuwd naar de mening van Laurency in zijn teksten over Hylozoïca en dit artikel is een poging om zijn visie te verduidelijken.
Henry T. Laurency is het in wezen eens met de strekking van deze uitspraak van Omraam Mikhaël Aïvanhov. Hoewel Laurency vanuit zijn strikte, hylozoïsche systeem een aantal nuances zou aanbrengen (met name over de mechanica van het gebed), ondersteunen zijn teksten de gedachte dat het kwaad en het lijden een onmisbare, functionele rol spelen in de kosmische evolutie.
Hieronder volgt de uitleg van hoe Laurency dit vanuit de hylozoïca zou verklaren:
1. Waarom bidden om de "uitroeiing" van het kwaad zinloos is
Aïvanhov stelt dat mensen ten onrechte smeken om de uitroeiing van het kwaad en het lijden. Laurency bevestigt dat bidden om gered te worden van ziekte, armoede of lijden getuigt van een fundamentele levensonwetendheid.
Het verhinderen van groei: Volgens Laurency kunnen en zullen hogere wezens (zoals de Planetaire Hiërarchie) niet ingrijpen om ons lijden zomaar weg te nemen, omdat dit onze bewustzijnsontwikkeling zou belemmeren.
Geen 'gratis' redding: Als de Hiërarchie of "God" de mensheid telkens uit de ellende zou redden die zij zelf heeft veroorzaakt, zouden mensen nooit hun eigen verantwoordelijkheid inzien. Als de kortzichtige gebeden van de mensheid om direct comfort telkens verhoord zouden worden, zou dit in de kosmos al snel tot chaos leiden.
De wet van oogsten: Lijden is geen straf of goddelijke willekeur, maar de onvermijdelijke, wiskundige werking van de wet van oorzaak en gevolg (het oogsten van je eigen slechte zaaien uit dit leven of vorige levens).
2. De compensatie en het nut van het lijden
Aïvanhov zegt: "Als ze het nut van hun lijden zouden inzien, zouden ze ophouden met smeken." Laurency legt de exacte "kosmische economie" hiervan uit:
- Loutering en versterking: Lijden is onze harde, maar noodzakelijke leraar. Het heeft een diepgaande compenserende werking: het hardt het individu, geeft dieper inzicht en macht over zijn omhulsels. Laurency schrijft letterlijk:
"Lijden bevrijdt en openbaart, veredelt en verhoogt, verdiept en verduidelijkt, wekt het vermogen tot begrip en sympathie op".
Lessen in het onderbewustzijn: Zelfs als we ons de specifieke daden uit vorige levens niet herinneren, laat het doorstane lijden diepe sporen na in ons onderbewustzijn. Hierdoor worden we in volgende levens gevoeliger voor het leed van anderen en minder geneigd om zelf schade te berokkenen.
Lijden is een noodzakelijk 'kwaad', specifiek bedoeld voor de aardbewoners. Zie artikel 'De paradox van het organische leven'.
3. Hoe "het kwaad het goede dient"
Aïvanhov stelt dat het kwaad onmisbaar is in de kosmische economie. Laurency beaamt dit esoterische principe expliciet:
"Esoterici hebben altijd gesuggereerd dat 'het kwaad een kracht is die het goede dient', maar onwetendheid wist zoals altijd beter".
Volgens de hylozoïsche verklaring werkt dit als volgt:
Prikkel tot hogere energie: De aanwezigheid van het kwaad en de weerstand die het oproept, dwingen de evoluerende monaden (de onsterfelijke bewustzijnskernen) om begrip en energie van een hogere graad te gebruiken. Juist door deze strijd en inspanning ontwikkelen zij hun bewustzijn en hun wil.
Het kwaad als "minder goed": Geïnspireerd door esoterici zoals Plotinos en Chrysippos legt Laurency uit dat het kwaad in feite een "minder goed" is — een lager evolutiestadium dat we simpelweg moeten ontgroeien. Het wordt pas werkelijk "kwaad" wanneer we toelaten dat dit lagere stadium over het hogere regeert, of wanneer we de goddelijke vrijheid van andere monaden schenden.
4. "Boven het kwaad staan" en de rol van de Augoeides
Aïvanhov adviseert om te bidden om de wijsheid en intelligentie om "boven het kwaad te staan, waardoor het me niet raakt."
- Onkwetsbaarheid via verbinding: Laurency legt uit dat een mens inderdaad volledig onkwetsbaar kan worden voor het kwaad en de haat in de wereld. Dit gebeurt wanneer we de identificatie met onze lagere omhulsels (emotionele claims, gekwetste trots) loslaten en ons bewustzijn verbinden met onze Augoeides (de beschermengel). Laurency schrijft:
"Wanneer we in contact staan met onze Augoeides, zijn we buiten het bereik van alle aanvallen van haat, alle pogingen van angst om ons te verstikken".
- Zelfwerkzaamheid boven passief bidden: Er is echter één belangrijk hylozoïsch verschil met Aïvanhovs formulering : Laurency waarschuwt dat we niet moeten bidden of wachten tot een God ons die wijsheid schenkt. Volgens de Wet van Zelfrealisatie (zelfwerkzaamheid) moeten we die kwaliteiten, kennis en innerlijke kracht zelf actief veroveren door ervaring op te doen, onze omhulsels te beheersen en onbaatzuchtig dienstbaar te zijn aan de mensheid.
Wanneer we ophouden te leven voor ons "kleine ik" en in plaats daarvan gaan leven voor de eenheid van het geheel, lossen onze innerlijke conflicten op en wordt het leven, ondanks de uiterlijke beproevingen, een paradijs van innerlijke vreugde.
Infographic
