Hylozoïca: Reïncarnatie
Leestijd: 2 minuten
Incarneren is geen persoonlijke keuze. Overlijden en wedergeboorte zijn onderhevig aan krachten die zich grotendeels aan ons inzicht onttrekken. Onze persoonlijke bewustzijnsontwikkeling is immers een onderdeel van een veel groter kosmisch proces.
Daarbij zijn we leden van een groep, een clan van verwante zielen die allen min of meer gemeenschappelijk incarneren. Onze eigen incarnatie en de situatie waarin we ons bevinden zijn daardoor mede afhankelijk van de individuen waarmee we zijn verbonden. We ontwikkelen ons niet voor onszelf alleen, we leveren ook een bijdrage aan het groepsproces dat op zijn beurt weer deel uitmaakt van een alomvattend kosmisch geheel waar we ons nauwelijks een voorstelling van kunnen maken. Dat wil zeker niet zeggen dat er geen individuele mogelijkheden zijn en dat we onze eigen ontwikkeling niet kunnen beïnvloeden.
Alle menselijke kwaliteiten, fysiek, emotioneel en mentaal, moeten we verwerven tijdens onze fysieke incarnaties en wel door eigen inspanning. Alleen door dingen te ervaren in de fysieke wereld kunnen we iets leren. We vergaren geen wijsheid door speculaties maar door onze ideeën te verbinden met de materiële werkelijkheid.
Onze theoretische concepten over de werkelijkheid gaan aan het einde van ons leven verloren maar de resultaten van doorleefde ervaringen worden opgeslagen in onze ziel en komen in een volgende incarnatie weer tot onze beschikking.
Het niveau van bewustzijn dat we in voorgaande incarnaties hebben opgebouwd vormt daarbij het startpunt voor het volgende leven. Dit bepaalt onze basishouding, de talenten die we bezitten en of we beschikken over een zekere ‘aangeboren’ wijsheid. Alles wat we daaraan toevoegen moeten we bevechten door te worstelen met onze levenservaringen, want alleen door eigen inspanning kunnen we groeien. Al onze problemen zijn oefeningen die ons in staat stellen theorieën om te zetten in praktische ervaringen. Alleen zo kunnen we ons nieuwe wijsheden toeeigenen. Eenmaal verworven, gaan die nooit meer verloren; ook al blijven ze misschien gedurende vele incarnaties sluimeren in ons onderbewustzijn.
Onze incarnatie wordt vooral bepaald door de wet van ontwikkeling en de wet van bestemming. We moeten zoveel mogelijk verschillende situaties ondergaan en doorleven voordat we ons einddoel kunnen bereiken. Daarbij is reïncarnatie niet alleen een individueel leerproces. Het is ook een groepsproces.
Aan het einde van ons mens-zijn hebben we duizenden levens achter de rug. We zijn dan ongeveer even vaak man geweest als vrouw. We hebben deel uitgemaakt van alle rassen en culturen en hebben elke denkbare religie of levensovertuiging aangehangen en de meest uiteenlopende posities bekleed. Kortom, voordat we onze menselijke evolutie afsluiten, hebben we een breed scala aan menselijke ervaringen achter de rug.
Onze geboorte is het resultaat van een zorgvuldige planning vanuit de hogere niveaus en vergt een geweldige investering aan aandacht en energie met als doel ons een maximale kans te geven om te groeien.
Ons bestaan lijkt betekenisloos, zolang we ons uitsluitend oriënteren op de materiële werkelijkheid en geen inzicht hebben in de diepere zin ervan. Pas als we beseffen dat ons doen en laten altijd gevolgen heeft, niet alleen voor ons huidige leven maar ook voor toekomstige incarnaties, zullen we de zin van ons bestaan kunnen ontdekken.
Een fragment uit het boek 'De Geheimen van de ziel' van Aaldijk & Aaldijk
Lees het volledig spiekbriefje van dit boek hier
Infographic of schema
