Hylozoïca: Is de waarheid van Laurency ook onze waarheid?
Leestijd: 5 min
Verborgen dimensies
Voor een kleuter, die toekijkt terwijl zijn moeder geld opneemt bij een pinautomaat lijkt het allemaal zo eenvoudig. Je stopt een kaartje in een apparaat, dan krijg je geld en vervolgens kun je alles kopen wat je maar wilt. Zijn moeder weet wel beter. Achter de schijnbare eenvoud van die handeling gaat een hele wereld schuil die, beginnend bij haar salaris, zich uitstrekt via geldtransport en bankwezen tot de hele wereldeconomie.
Veel van wat om ons heen gebeurt lijkt op het eerste gezicht heel vanzelfsprekend te zijn, omdat we geen oog hebben voor de achterliggende werkelijkheid. Maar voorbij de horizon van onze waarneming verbergen zich complexe structuren met eigen wetten en regels die een grote invloed uitoefenen op alles wat ons overkomt.
Er is een tijd geweest dat we onbekend waren met het bestaan van bacteriën. Hun wereld bestond toen nog niet voor ons maar dat heeft ons niet beschermd tegen de problemen die ze kunnen veroorzaken. Eeuwenlang zijn we geplaagd door de pest en andere besmettelijke ziekten en pas toen we inzicht kregen in de onzichtbare wereld van de micro-organismen konden we daar vat op krijgen. We gingen antibiotica maken en hygiënischer leven en als gevolg daarvan steeg onze levensverwachting van 40 jaar in de eerste helft van de 19de eeuw tot meer dan 80 jaar nu.
Er zijn goede redenen om aan te nemen dat er nog meer verborgen werelden bestaan die een grote – maar vooralsnog onbekende – invloed uitoefenen op ons dagelijkse leven. De vraag daarbij is niet, of we die werelden moeten onderzoeken maar of we het ons kunnen veroorloven dat niet te doen. Door onze kennis van micro-organismen konden we de kwaliteit van ons leven aanzienlijk verbeteren. Op een vergelijkbare manier zou het onderzoek naar de verborgen dimensies van onze werkelijkheid wel eens ongekende nieuwe inzichten kunnen opleveren met betrekking tot ons bestaan, waardoor we meer grip kunnen krijgen op ons leven.
Henry T. Laurency
We gaan in dit boek op zoek naar die verborgen dimensies van de werkelijkheid, naar de regels die daar gelden en naar de krachten die ons leven beïnvloeden. We baseren ons hierbij op informatie die ons is nagelaten door Henry T. Laurency, het pseudoniem van een Zweedse esotericus die leefde in de vorige eeuw. Hij heeft twee boeken geschreven, The Philosopher’s Stone en* The Knowledge of Reality* en daarnaast heeft hij nog zo’n 4000 getypte pagina’s met aantekeningen nagelaten. Deze zijn geordend en tot een aantal nieuwe boeken samengevoegd door Lars Adelskogh, die er zijn levenswerk van heeft gemaakt de esoterische kennis van Laurency voor iedereen toegankelijk te maken. Van al deze informatie hebben we gebruikgemaakt bij het schrijven van dit boek, dat bedoeld is als een eerste kennismaking met Laurency’s werk.
Zijn visie moet daarbij niet worden opgevat als een dogma maar als een werkhypothese. Het is aan ieder van ons deze te onderzoeken en al dan niet als waarheid te accepteren.
...
Epiloog
Is de waarheid van Laurency ook onze waarheid?
Volgens Laurency moeten we ons als mens ontwikkelen tot zelfstandige en onafhankelijke individuen die geen waarheden op gezag van anderen accepteren. De visie die we in dit boek hebben weergegeven is dan ook geen dogma dat kritiekloos moet worden overgenomen. Ze kan hooguit het uitgangspunt vormen bij een zoektocht naar onze eigen waarheid.
Voor het ‘gezonde verstand’, ons denken (47: 4-7), is causale intuïtie (47: 1-3) vreemd en dus iets wat we met de nodige scepsis moeten benaderen, en terecht. Het is goed om sceptisch te zijn ten aanzien van vermeende causale inzichten maar we moeten ook ons zogenaamde gezonde verstand kritisch beoordelen. Ooit leerde datzelfde gezonde verstand ons dat de aarde plat was en dat de zon er omheen draaide. Het was een voor de hand liggende waarheid, waarvan iedereen zichzelf kon overtuigen maar die later toch onjuist bleek te zijn.
Ook het standpunt dat alleen datgene waar is wat we kunnen zien of vasthouden, hebben we in de loop van de tijd moeten verlaten. Toen de arts Ignaz Semmelweis omstreeks 1850 beweerde dat veel kraamvrouwen overleden door onzichtbare ziektekiemen, werd hij uit zijn functie gezet omdat zijn beweringen onwetenschappelijk zouden zijn: Het gezonde verstand zei immers dat wat onzichtbaar is ook niet kan bestaan. Ook nu weer worden we uitgedaagd iets voor waar te houden wat ons op het eerste gezicht misschien onwaarschijnlijk voor komt.
Hoe weten we of iets waar is of niet?
Een goed gevoel hebben over een bepaalde opvatting is niet voldoende. Hoe fraai en verheven onze overtuigingen misschien ook lijken, ze vertegenwoordigen pas de waarheid als we er een bevestiging voor kunnen vinden in de fysieke wereld. Zo kon Einsteins algemene relativiteitstheorie pas als waarheid worden geaccepteerd nadat de door hem voorspelde afbuiging van het licht ook daadwerkelijk werd waargenomen tijdens een zonsverduistering in 1919.
De fysieke werkelijkheid is op dit moment onze enige betrouwbare bron van waarheidsvinding en alle theorieën zijn niet meer dan werkhypothesen, totdat ze experimenteel zijn bewezen. Dat geldt ook voor de visie van Laurency; deze zal in de praktijk zijn geldigheid moeten bewijzen.
Dit korte artikel is een klein stukje uit het boek "De Geheimen van de Ziel" van Kees en Marijke Aaldijk.
Dit boek was het tweede boek dat op mijn pad kwam toen ik kennis maakte met de leringen van Laurency. Het was ook het eerste en één van de weinige boeken die in het Nederlands zijn geschreven over Hylozoïca. Ik ken er maar twee en het andere is het boek "Licht op Bewustzijn" van Eric Huysmans.
Desondanks dit boek heel helder in mensentaal werd geschreven, wist ik dat ik het meerdere keren zou moeten herlezen om de gehele inhoud te kunnen begrijpen (en toepassen).
Omdat er nog veel lectuur op mijn boekenplank lag, had ik een systeem nodig om alle (belangrijke) boeken die ik wou herlezen, samen te vatten. Anders zou het onbegonnen werk zijn. Ik las al mijn boeken elektronisch en op die manier kon ik ook highlights maken van alle stukken tekst die ik belangrijk vond en die volgens mij de kern van het boek vertelden. Deze highlights verzamelde ik dan in een apart document en ik noemde deze documenten 'Spiekbriefjes' waar ik steeds ongeveer 1/3 van de leestijd behield.
Het (her)lezen van deze spiekbriefjes ging een stuk sneller dan het herlezen van het gehele boek. Na een tijdje dit systeem gebruikt te hebben, kwam ik tot de vaststelling dat deze spiekbriefjes ook handig waren voor mensen die het boek nog niet hadden gelezen en dit konden gebruiken als introductie. Op deze manier konden ze vaststellen of ze voldoende resonantie hadden met de materie vooraleer het gehele boek aan te kopen en te lezen. Zo heb ik de lengte van dit boek kunnen reduceren van 242 blz naar 87.
Lees het volledige spiekbriefje hier
Infographic of Schema
